Gelert |
![]()
|
Roedd y Tywysog
Llewelyn yn mynd i hela am y diwrnod. Er iddo chwilio ym mhobman, methodd a dod o hyd i Gelert, ei gi gorau. |
| Bu Gelert yn crwydro hyd y lle, ac ar ol i Llewelyn fynd ar yr helfa, aeth draw ir llofft ller oedd mab y tywysog yn gorwedd yn braf yn ei grud.. |
|
|
Yn fuan iawn, roedd Gelert yn cysgu
hefyd, ond yn sydyn cododd ei glust pan glywodd swn wrth y drws. Agorodd ei lygaid, a gwelodd fod blaidd mawr yno. |
| Daeth y blaidd i mewn ir ystafell wely, a sefyll wrth ymyl crud y baban bach, gan wyro ac agor ei geg yn barod iw fwyta. |
|
![]() |
Cododd Gelert ar ei
draed gan chwyrnun gas ar y blaidd. Bur ddau yn ymladd yn ffyrnig, a thaflwyd y crud ar y llawr. Roedd golwg mawr ar y lle, gydar llenni ar dillad ar y llawr ym mhobman. |
| Llwyddodd y ci i gael
y gorau ar y blaidd, a syrthiodd y blaidd yn farw ir llawr. Clywodd Llewelyn yn dychwelyd a chododd ar ei draed. Roedd yn waed oi gorryn iw sawdl. |
|
![]() |
Cerddodd Llewelyn yn syth i lofft y mab bach, a dyna fraw a gafodd pan welodd y fath annibendod. Doedd dim son am y baban bach, a chredodd yn siwr fod Gelert wedi ei ladd ai fwyta. Cydiodd yn ei gleddyf, a thrywanodd y ci gyda un ergyd farwol. |
| Eiliadau yn ddiweddarach, clywodd swn crio wrth y llenni, ac wedi iddo symud rhai or dillad, gwelodd bod ei fab bach yn fyw ac yn iach. Gwelodd hefyd , y blaidd yn farw wrth grud ei blentyn, a sylweddolodd ei fod wedi gwneud camgymeriad mawr. Roedd Gelert wedi gofalu am y plentyn bach , ac wedi lladd y blaidd. |
|
![]() |
Teimlai Llewelyn yn drist iawn, ac er
mwyn tawelu ychydig ar ei gydwybod, gwnaeth fedd arbennig i gofio am ei gi annwyl. Maer bedd mewn dol brydfertth gyda maen uchel yno i ddangos lle claddwyd y ci ffyddlon. |